JUAVI ' E CARNALAVARI ...

'A notta chjòppa a rrìafulu;
mo zifulìja appena,
ma non arvìscia cchjù.
'A terra c'u cìalu si cumpùnda,
tant'esta d'o scirùaccu affummicàta:
na nèjja para para, 'e jìalu
mbila l'ùacchji,
affìla li rìcchji
e ccumbòjja lu mundu;
e crìscia, crìscia sempa,
sàjja arrampicùni
d'o timpùni 'e Nerca,
er'i casi d'a Funtanèddra
pàranu vecchjarìaddri
stritti e aggrizzulati
- de vancàla e dde sàji riparati -
chi ssi tènunu pe mmanu.
On si vida a ddu' passi,
manc'u cìarzu d'o vaddrùni appara,
e ppur'i vuci arrìvanu abbrahàti:
luntanu na gaddrìna cùamu pàccia
gargarìja e annùnzia, forzi,
l'ùavu a ddu' cùculi
chi jettàu nt'o nidàla;
ccà vicìnu nu ciùcciu pacenziùsu,
carricu d'aschjolìaddri
'e ligna de vruscìra,
passa cùamu fantàsimu
tiratu d'a capìzza,
e llìantu ràjja de malincunìa.
E ppur'u ntinnu 'e l'arùagiu d'a Chjìasi
mora chjànu nte 'na terra a lluttu
cùamu lamìantu de campana
nt'a simàna santa,
chi tti trasa dintru, nt'o cora,
e tti dassa mala 'e ppenzierùsu.
Sulu nu pùarcu, 'e chiddra vanda,
sicca la gola e arribbèddra la ruga
cu nnu gridu lùangu e disperatu:
è jùavi grassu de Carnalavàri,
e (mentri ncunu rida e chjacchjarìja
e attizza i vrasci e si scarfa li mani'
e ppenza già ar'a coddàra de' pruppi
e ar'a carna sapurita d'a tiàna;
e ncun'artu prepara 'a hacci,
aggiusta u scambìaddru
e pporta li rampìni)
l' acqua e ccìnnari'
ruppa tumbu ar'a coddàra
e cchiddra pòvara bestia - "Ar'a saluti !" -
(cu nnu cùarpu siccu
de curtìaddru lùangu affilàtu)
jetta u sangu d'a gola
dintr'a limba randa, a hjumàra,
e mboca ajùtu mbanu
e aspetta u mora mpretta, mu si squita,
e mmu nèscia (na vota!) de sta pena.
Ar'u chjànu d'o Castìaddru
nuddr'ànima cumpàra,
mancu nu cana:
sulu i màscari 'e l'urmu e dde' caciàri;
e si ncorcùnu passa ar'a rada
tuttu ntabarràtu, c'u bertìnu,
para n'umbra 'e vambàci ncinnarata
chi vàcia 'e prèscia e sparìscia,
senza na vuci chi tti chjàma
o na facci chi ssi vota
e tti dìcia ca ti ricanùscia.